Αναρτήσεις

Το ψωμί της μάνας μου.

Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου Ο καφές της μάνας μου Το άγγιγμά της Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις Μέρα τη μέρα

Σὲ μιὰ γυναῖκα.

Θυμᾶσαι τὶς νύχτες;  Γιὰ νὰ σὲ κάνω νὰ γελάσεις περπατοῦσα πάνω.....  ......στὸ γυαλὶ τῆς λάμπας. «Πῶς γίνεται αὐτό;» ρώταγες. Μὰ ἦταν τόσο ἁπλὸ, ἀφοῦ μ᾿ ἀγαποῦσες....   Τάσος Λειβαδίτης

Ιστορία της Νεάπολης.

Το χωριό μου βρίσκεται 5 χμ ΒΑ της Βάρδας σε υψόμετρο 70μ ανάμεσα στους ποταμούς Βέργα και Ντρεμούσα. Δοιηκητικά ανήκει στον δήμο Ανδραβίδας Κυλλήνης και έχει 380 κατοίκους (2011). Ιστορικές πηγές κάνουν αναφορά για τον αγωνιστή της επανάστασης του 1821, τον Γερανδρέα Τσουρούλα από το Μπεντένι ,ήταν παλαιά ονομασία του χωριού μέχρι και το 1955. Το 1835 σχηματίζεται ο δήμος Καλοτυχίας(Ψάρι), Ζουλάτικα, Μάζι, Ρετούνη, Καπελέτο, Μπεντένι, Ματαράγκα, Καγκάδι, Μαλίκι, Κόκλα, Μπόρσι, Βάλαγκα, Δαούτι, Ξενιές, Σπάτα, Καλυβάκια, Βάρδα, Λάππα, Κουνουπέλι, Μετόχι. Το 1841 ο δήμος Καλοτυχίας συγχωνεύθηκε στο δήμο Βουπρασίας με έδρα το ψάρι. Το 1911 έχουμε την κατάργηση των δήμων και το χωριό αποτελεί πλέον κοινοτητα. Το χωριό συμπεριλαμβάνει τους οικισμούς Καστανέικα, Λαμπήρεικα, Ραφτέικα, Γιανοπουλέικα, Τζουδέικα και Παναγοπουλέικα.

Μυστική Παράκληση.

Δέσποινα, κανένα φόρεμα τὴ γύμνια μου δὲ φτάνει νὰ σκεπάσῃ, ἡ μοναξιά μου εἶναι σὰν τ᾿ ἄδειο, σὰν τ᾿ ἀλόγιστο χυμένο προτοῦ νἄρθῃ ἡ πλάση, ἡ ἀρρώστια μου βογγάει σὰν τὰ μεγάλα δάση καθὼς τὰ δέρνει ἡ μπόρα.

Ύμνος στην Θεοτόκο.

«Ύμνος».  « Από  το χάραμα, το μεσημέρι,  ως  το σούρουπο   Ολημερίς  σε  υμνώ  Μαρία!

Η ψυχή των καραβιών.

Του Διαμαντή Μπασαντή

Εγώ δεν είμαι μονάχα αυτός που βλέπεις.

Εγώ δεν είμαι μόνο αυτός που βλέπεις, αυτός που ξέρεις δεν είμαι μόνο αυτός που θα’ πρεπε να μάθεις.

Η Μάνα μου δεν έλεγε αλήθεια πάντα.

Η μάνα μου, μού είπε ψέματα οχτώ φορές Αυτή η ιστορία ξεκινάει με τη γέννηση μου - ήμουν μοναχογιός μιας οικογένειας πολύ φτωχής.

Επί του τάφου του πατρός μου.

Ξύπνα, πατέρα! χαραυγή τον ουρανό χρυσώνει,  κι᾿ όλη ξυπνά η μαύρη γη. Ξύπνα και σύ με την Αυγή, ν᾿ ακούσουμε τ᾿ αηδόνι.

Γράμμα στον πατέρα.

Πολυαγαπημένε πατέρα,