Νεάπολη Ηλείας

Γιε μου. Σου ευχόμαστε τα σκαλοπάτια της ζωής να είναι ακούραστα. Σε κάθε βήμα σου σε ακολουθεί και μια ευχή μας, τα βήματα σου να είναι σταθερά. Συγχαρητήρια γιε μου !!! Είμαστε περήφανοι για σένα και για ότι έχεις καταφέρει με τόσο κόπο και δουλειά. Ευχόμαστε να έχεις πάντα τις επιτυχίες που τόσο αξίζεις. Η ευχή της Παναγιάς πάντα να συνοδεύει τα βήματα σου. Με αγάπη. οι γονείς σου.

O μάντης Μεγιστίας, το τέλος του Εφιάλτη και η ιστορική αλήθεια για τους «300»

Ὁ   ἔ ρωτας, ὄ νομα ο ὐ σιαστικόν, πολύ ο ὐ σιαστικόν, ἑ νικο ῦ   ἀ ριθμο ῦ , γένους ο ὔ τε θηλυκο ῦ  ο ὔ τε  ἀ ρσενικο ῦ , γένους  ἀ νυπεράσπιστου. Πληθυντικός  ἀ ριθμός ο ἱ   ἀ νυπεράσπιστοι  ἔ ρωτες.

Σε μια παλάμη θάλασσας γεύτηκες τα πικρά χαλίκια Δύο η ώρα το πρωί περιδιαβάζοντας τον έρημο Αύγουστο Είδες το φως του φεγγαριού να περπατεί μαζί σου Βήμα χαμένο. Ή αν δεν ήτανε η καρδιά στη θέση της Ήταν η θύμηση της γης με την ωραία γυναίκα Η ευχή που λαχτάρησε μέσ’ απ’ τους κόρφους του βασιλικού Να τη φυσήξει ο άνεμος της Παναγίας!

Αρχή της σωτηρίας είναι η αναγνώριση του σφάλματος, το ραντεβού μαζί του, το φιλί στα χείλη, ο σεβασμός, η εκτίμηση και οι σκορπιοί από τους κήπους του. Το κέντημα, το μαστίγωμα, η δηκτική του ειλικρίνεια. Ιδιότροπο παιδί, σου λέει. Εσύ ακούς μια έγκριση. 

Ὁ πατέρας μου ἔφαγε μιά ζωὴ γιὰ νὰ φτιάξει ἕνα σπίτι. Ἀπογεύματα, Κυριακὲς στὸ κουζινάκι χωρὶς ἕνα γλυκὸ ἢ ἕνα καφενεῖο. Ὅταν πέθανε ἄφησε ἕνα χορταριασμένο στρατὶ ἕνα χτίσμα δίχως κουφώματα, δίχως σοφάτια, χρόνια... Ἄλλαξαν οἱ καιροὶ ποὺ λέει κι ὁ λαός, γεγονότα συνέβησαν... Χαθήκαμε μὲ τὸν ἀδελφό μου, μάθαμε πὼς πέθανε κι ὁ πατέρας. Γι᾿ αὐτὸ λοιπὸν τὸ βράδυ σὲ κοιτῶ βαθιὰ στὰ μάτια. Εἶναι μήπως ζήσω ἐγὼ τὴν ταπεινὴ θαλπωρὴ ποὺ ἐκεῖνος δὲν ἔζησε. Γιώργος Μαρκόπουλος

Αυτό που μετράει δεν είναι η επιθυμία σου για να νικήσεις και να πετύχεις. Όλοι έχουν τέτοιες επιθυμίες. Αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι η αποφασιστικότητά σου να δουλέψεις σκληρά για να εκπληρώσεις την επιθυμία σου να πετύχεις. Να ενεργείς σαν να είναι αδύνατο να αποτύχεις. Βιργίλιος – [ 70-19 π.Χ. ] – Λατίνος ποιητής

Δεν θα έρθω, δεν με αφήνουν οι γονείς μου. Να πάρω νερό και ψωμί μου είπαν και να πάω στον ελαιώνα, στη μεγάλη την πέτρα, εκεί μέσα, στην καρδιά της υπάρχει κρυμμένο το μυστικό που ζητώ και ψάχνω, αρκεί να είμαι προσεχτικός, να αγαπάω πραγματικά και να έχω αρκετή υπομονή.

Σ το παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια Και του μιλούσανε για Δράκους και για το πιστό σκυλί Για τα ταξίδια της Πεντάμορφης και για τον άγριο λύκο Μα στο παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια Τώρα, τα βράδια, κάθομαι και του μιλώ Λέω το σκύλο σκύλο, το λύκο λύκο, το σκοτάδι σκοτάδι, Του δείχνω με το χέρι τους κακούς, του μαθαίνω Oνόματα σαν προσευχές, του τραγουδώ τους νεκρούς μας. Α, φτάνει πια! Πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά. Μ. Αναγνωστάκης,   Τα ποιήματα,  Πλειάς

Καὶ ρίχτηκε μὲ τ᾿ ἄτι του μὲς στῶν ἐχθρῶν τὰ πλήθια, τὸ πύρινο τὸ βλέμμα του σκορποῦσε τὴν τρομάρα, καὶ τὸ σπαθί του τὴ θανή. Στὰ χάλκινά του στήθια, ἐξέσπασε ἡ ὄργητα σὲ βροντερὴ κατάρα.