Νεάπολη Ηλείας

Μεγαλώνοντας, γιε μου, θα διαπιστώσεις ότι οι γυναίκες είναι δύσκολα πλάσματα. Θέλουν χρόνο για να τις καταλάβεις, για να νιώσεις τις ανάγκες τους, για να αποδεχτείς το πολύπλοκο μυαλό τους. Θα σε πληγώσουν, γιε μου, όπως πληγώνεται κάθε άνθρωπος στη ζωή του. Όπως κι εσύ θα πληγώσεις κάποια στιγμή, χωρίς ίσως να το θες, μια αθώα ψυχή.

Ήδη 49 περιοχές της ελληνικής επικράτειας βρίσκονται στο κόκκινο, έχοντας χαρακτηριστεί «περιοχές επηρεαζόμενες από την ελονοσία» Υπαρκτός είναι ο κίνδυνος επανεμφάνισης της ελονοσίας στη χώρα μας, σύμφωνα με τους ειδικούς του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ).

Ο βράχος μου, τα πατρικά μου χτήματα, η μητρική μου γλώσσα.    Με τα μάτια κλειστά, με το κερί των συντρόφων του Οδυσσέα στ’ αυτιά, τη δεξιά παλάμη να μετρά τον πυρετό στο μέτωπό μου, θα καθίσω πάνω στον βράχο μου.

Και να τους πεις ακόμη πως ζούμε φρυγμένοι, πεινασμένοι μα όχι απελπισμένοι.

1η Μαΐου του 1886 - Σικάγο 

«Ψυχή μου, ευλόγα σήμερα πρωί, όλη τη μέρα και την ακολουθούσα νύχτα όλη, το σωτήριο τούτο Ξύλο. Πηγάζει απ’ τα σκοταδερά έγκατα των δασών.

Εβδομήντα χρόνια τα κουβαλάει μαζί της και ποτέ δεν γύρισε να τα κοιτάξει.

Σύμφωνα με την επικρατέστερη θεωρία, το έθιμο της πρωταπριλιάς ξεκίνησε από τη Γαλλία το 1564, όταν ο βασιλιάς Κάρολος ο 9ος διέταξε να μεταφερθεί η μέρα της Πρωτοχρονιάς από την 1η Απριλίου στην 1η Ιανουαρίου. Μέχρι τότε, η αλλαγή του χρόνου ξεκινούσε την 25η Μαρτίου, λίγο μετά την εαρινή ισημερία, και όταν κορυφωνόταν το οκταήμερο των εορταστικών εκδηλώσεων, δηλαδή την 1η Απριλίου, γινόταν η μετάβαση στο νέο έτος.

Λείπεις κι αυτή την άνοιξη μαγεμένος των άστρων ταξιδευτής τώρα που χαράζουν στο άφαντο σώμα σου τα μπολιασμένα κλωνάρια των δέντρων σου και μυρίζει το Διάσελο πικρά αρώματα μέταλλα και λιασμένο σχιστόλιθο κι αυτή η κατηφόρα στην Καμαρίτσα πόση ζωή αθάνατη σου έταξε στη θέα του κάμπου μα σε ξεγέλασε το ύψος του βουνού θαρραλέε ταξιδευτή Κοιτάζω τις φωτογραφίες σου στον σιωπηλό μπουφέ που πάνω τους κέντησες με πείσμα παιδικό το παράπονο βλέμμα σου για τις προδομένες ελπίδες μας βλέπω τα ρούχα σου να καίγονται αργά στα κλειστά παράθυρα μπροστά και το τουφέκι σου να σημαδεύει ουρανό Τώρα πια τα κοτσύφια ξεθαρρεμένα κελαηδούν τόσο γλυκά τις νύχτες μαζεύοντας τους καρπούς στα περιβόλια που μπόλιαζες από παιδί Σε βλέπω συχνά στον ύπνο μου μπαμπά με το καρό σου μπουφάν που πάντα αγαπούσες το φοράω κι εγώ τώρα σαν χάδι όταν κρυώνω στην καρδιά οι τσέπες του έχουν γίνει φωλιά των τρυφερών σου στίχων να ντύνουν την κόκκινη νοσταλγία των ματιών μου. Ηλίας Μάρκος, ...

Το 1453, η άλωση της Κωνσταντινούπολης φέρνει τους Τούρκους στον ελληνικό χώρο. Η Ηλεία υφίσταται για τέσσερις περίπου αιώνες τον Τούρκο κατακτητή, με δύο μόνο διαλείμματα Ενετοκρατίας, από το 1463 έως το 1479 και από το 1685 έως το 1715.