Νεάπολη Ηλείας

- Παρθένα Μάνα, που σαν πνέμα επιάστη ο σπόρος στο αφίλητο κορμί, κι’ ο Λόγος εσαρκώθη το αμόλευτο τρυγώντας σπλάχνο σου σα βρέφος! Ω Δέσποινά μου Υποταγή, τον πόνο δέξου τον και συ, σαν το σταυρό, και γείρε το κεφάλι με υπομονή, κατά γης χαμογελώντας – να μην πνιγεί, Κυρά, στα κλάματά σου ο κόσμος! Εσύ ’σαι η κιβωτός, που σαν αυγό στην άβυσσο λάμπεις και στου Θεού τη σκοτεινιά αρμενίζεις, βαθιά τα σπέρματα όλα μέσα σου φρουρώντας, Το πράσινο δρεπανωτό πατάς φεγγάρι, κι όλες στα χέρια σου κρατώντας τις ελπίδες μας στον άγριον ουρανό κατάφορτη ανεβαίνεις. κι αχνογελώντας στέκεσαι δεξά στο γιό σου, Εσύ ’σαι το ανθισμένο κλαρί στην άβυσσο της δύναμής του. εσύ ’σαι ο στοχασμός ο πράος μες στο φλεγόμενο καμίνι της οργής του. Αναμεσός στης Ζωής το δέντρο και της γνώσης, στον κήπο του Θεού συ φύτεψες, Κυρά μου, το αφράτο, της Καλοσύνης δέντρο. κι ως πότιζές το με το κλάμα, επήρε μπόι, πετάει κλαριά, σκεπάζει τ’ άλλα δέντρα, ανθίζει ρίχνει καρπό, σαν την καλή ελιά, και φέγγει- Κι ο Παντοδύνα...

Στην έρημή σου έρχομαι και πάλιν εκκλησία, αγαπημένη Παναγιά, χλωμή μου Παναγία. Ήλθα τον πόνο να σου ειπώ που έχω στην καρδιά μου· δεν έχω άλλον από σε, το ξεύρεις Δέσποινά μου…. Μάννα του κόσμου! πρόφθασε, η χάρι σου ας με ράνη, μ’ αρρώστησ’ η Μαρία μου κοντεύει να πεθάνη:

30 Ιουλίου 1824. Περάσαμε τα ξημερώματα ανοικτά της Ικαρίας και πλησιάζουμε τη Σάμο. Οι Τούρκοι ετοιμάζουν απόβαση στο νησί, κοντά στο Καρλόβασι. Έχουν 40 πλοία γεμάτα στρατό. Τους επιτεθήκαμε και βυθίσαμε δύο απ’ αυτά ενώ πιάσαμε άλλα δύο. Τα υπόλοιπα έφυγαν κακήν κακώς προς την ακτή της Μικράς Ασίας.

Στην δημοσιότητα το ΦΕΚ του Βασιλικού Διατάγματος του Όθωνα, με το οποίο απαγορεύθηκε για πρώτη φορά το κάπνισμα το 1856.

Την παράταση της προθεσμίας υποβολής δηλώσεων του άρθρου 2 παρ. 5 του ν. 2308/1995 για τους κατοίκους εσωτερικού από την 30 Ιουλίου 2019 μέχρι την 30 Σεπτεμβρίου 2019 επί των ακινήτων που κτηματογραφούνται στις κατωτέρω περιοχές με τις κατωτέρω αναφερόμενες συμβάσεις:

Σ τις 28 Ιουλίου του 1866, στις 8.30 το βράδυ, ένα τσούρμο πάνοπλοι και ρακένδυτοι ληστές, εισέβαλαν στο σπίτι του βουλευτή Μεσσηνίας Σωτήρη Σωτηρόπουλου, που βρισκόταν στο κέντρο ενός πελώριου κτήματος 150 στρεμμάτων στα Φιλιατρά. Ο Σωτηρόπουλος ήταν βουλευτής του κόμματος Κουμουνδούρου και είχε χρηματίσει και υπουργός οικονομικών στην κυβέρνηση Κανάρη. Τον πέτυχαν μαζί με τη γυναίκα του και λίγους υπηρέτες, τον φόρτωσαν πάνω σ’ ένα άλογο και έφυγαν προς τα βουνά. Τριάντα έξι μέρες αργότερα, στις αρχές Σεπτεμβρίου, ο ρακένδυτος βουλευτής εμφανίζεται μόνος του στο χωριό Παλούμπα της Γορτυνίας, αφού είχε διασχίσει μαζί με τους απαγωγείς του ολόκληρη την ορεινή Πελοπόννησο και αφού η οικογένεια του είχε καταβάλει το -αστρονομικό για την εποχή- ποσό των εξήντα χιλιάδων δραχμών σε χρυσό για την απελευθέρωση του. Για να τα μαζέψουν είχαν πουλήσει το σύνολο της περιουσίας του και είχαν πάρει και δάνειο από την Εθνική Τράπεζα. Ο Σωτηρόπουλος που αργότερα έγινε και πρωθυπουργός για λί...

Μάθετε τώρα μια εκπληκτική ιστορική λεπτομέρεια που βρίσκεται τόσο έξω και μακριά από τις σημερινές κοινωνικές και στρατιωτικές αντιλήψεις, που αφήνει άναυδο κάθε σύγχρονο ακροατή της. Αναφέρομαι στο καζάνι των γενιτσάρων. Το περιβόητο σώμα των γενιτσάρων ήταν η αιχμή του δόρατος του Οθωμανικού στρατού. Δημιουργήθηκε το 1327 από τον σουλτάνο Ορχάν, για τρείς αιώνες ήταν το πλέον επίλεκτο στρατιωτικό σώμα της αυτοκρατορίας, στην συνέχεια μετατράπηκε σε εκφυλισμένο παραστρατιωτικό μηχανισμό και διαλύθηκε δια της βίας το 1826.

Η Τουρκία ισχυρίστηκε ότι η στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου 1974, η οποία έμεινε γνωστή ως επιχείρηση Αττίλας, ήταν ειρηνευτική επέμβαση με βάση το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων, όπως οριζόταν από τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου του 1959. Μετά και την επιχείρηση Αττίλας ΙΙ που ξεκίνησε στις 14 Αυγούστου, η Τουρκία κατέλαβε το 36,2% της Κύπρου, εκτοπίζοντας 150.000 Ελληνοκυπρίους και προκαλώντας απώλειες της τάξεως των 4.500-6.000 σε στρατιώτες και άμαχους (νεκροί και τραυματίες) αλλά και πάνω από 2.000 αγνοούμενους.

Τον Σεπτέμβριο του 1974 το λιμάνι της Λεμεσού κατακλύστηκε από μικρά μαθητόπουλα που θα έπαιρναν μόνα, τον δρόμο της προσφυγιάς.

Τα ονόματα τους ως ελάχιστη απόδοση Τιμής στην Μνήμη τους.