Νεάπολη Ηλείας

Όταν στρώνεις το τραπέζι πριν καθίσεις

σαν τον καφέ είναι ο έρωτας

Ήξεραν πως  ήταν το ξαφνικό πάθος που τους ένωσε. 

Βρέχει... Μία κυρία εξέχει στη βροχή μόνη πάνω σ’ ένα ακυβέρνητο μπαλκόνι.

Τώρα η βραδιά γλυκιά που φτάνει, θα μου γλυκάνει και την καρδιά.  

Εκλογείς: 325  Ψήφισαν: 125  Άκυρα/Λευκά: 0/0  Έγκυρα: 125 ΠΑΣΟΚ: 50

O Γεώργιος Σφραντζής  όχι μόνο ήταν παρών στις ιστορικές εκείνες στιγμές, αλλά και πρωταγωνίστησε στις προσπάθειες απόκρουσης των Οθωμανών. Σε αυτόν ανήκουν και οι  ανατριχιαστικές περιγραφές των τελευταίων στιγμών  της Πόλης:   "Υστερα οι εχθροί ανέβηκαν σωρηδόν στα τείχη και διασκόρπισαν τους δικούς μας. Εγκατέλειψαν τα εξωτερικά τείχη και έμπαιναν από την πύλη καταπατώντας ο ένας τον άλλον.

Συνέβη χωρὶς ποτὲ νὰ καταλάβω πῶς — ἡ μητέρα εἶχε πονοκέφαλο, …θυμᾶμαι, καὶ μ᾿ ἔστειλαν στὸ φαρμακεῖο,

Πριν λίγα χρόνια   είχα έναν φίλο που πέθανε η μάνα του απότομα, από καρδιά. Ήταν περίεργο παιδί και δεν έκλαψε καθόλου, ούτε με το πρώτο σοκ, ούτε μετά - στις εκκλησίες και στους τάφους. Ήταν κλειστός σαν πέτρα, γιατί την αγαπούσε πολύ.

Καλά τα βγάζει πέρα η μοναξιά φτωχικά αλλά τίμια. Αλλού κοιμάται αυτή κι αλλού το εγκρατές σκεπτικό εάν.