Πρωτόκολλο περί ανεξαρτησίας της Ελλάδος & Συνθήκη Κωνσταντινουπόλεως.

Πρωτόκολλο περί ανεξαρτησίας της Ελλάδος (3 Φεβρουαρίου 1830)

Συνθήκη Κωνσταντινουπόλεως (9 Ιουλίου 1832)
Πρωτόκολλο της Συνδιάσκεψης του Λονδίνου (30 Αυγούστου 1832): Το ελληνικό κράτος περιλαμβάνει την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα, την Εύβοια, τις Σποράδες και τις Κυκλάδες. Ιόνια Νησιά.
Συνθήκη Λονδίνου (2 Νοεμβρίου 1863): παραίτηση της Μ. Βρετανίας από το δικαίωμα προστασίας των Επτανήσων και ένωσή τους με την Ελλάδα κάτω από καθεστώς ουδετερότητας.
Πρωτόκολλο Λονδίνου (25 Ιανουαρίου 1864): περιορίζει την ουδετερότητα μόνο στην Κέρκυρα και τους Παξούς.
Ψήφισμα Βουλής Επτανήσου (23 Σεπτεμβρίου 1864): ένωση με το ελληνικό κράτος (είχε συγκροτηθεί με καθολική ψηφοφορία). Προσάρτηση Θεσσαλίας - Άρτας
Συνθήκη Βερολίνου (13 Ιουλίου 1878): Τροποποιείται η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου που δημιουργούσε τη «Μεγάλη Βουλγαρία», μετά το νικηφόρο πόλεμο της Ρωσίας εναντίον της Τουρκίας το 1877-1878.
Προτροπή προς την Οθωμανική κυβέρνηση για διακανονισμό της συνοριακής γραμμής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Ελλάδας με βάση την οριοθετική γραμμή Πηνειός - Κάλαμος.
Σύμβαση Κωνσταντινουπόλεως (20 Ιουνίου 1881): Συνάπτεται μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Ελλάδα προσαρτά τη Θεσσαλία πλην της Ελασσόνας και την περιοχή Άρτας. Προσάρτηση Μακεδονίας. Ηπείρου, Κρήτης, νησιών Αιγαίου
Συνθήκη Λονδίνου (17 Μαίου 1913): Η Αλβανία γίνεται αυτόνομο κράτος. Τα σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ορίζονται στη γραμμή Αίνου - Μηδείας.
Συνθήκη Βουκουρεστίου (28 Ιουλίου 1913): Τα σύνορα Ελλάδας - Βουλγαρίας στη γραμμή Μπέλες -εκβολές Νέστου (προσάρτηση Ανατολικής Μακεδονίας).
Διακοίνωση των ευρωπαϊκών δυνάμεων (31 Ιανουαρίου 1914): Η Ελλάδα προσαρτά τα νησιά του Αιγαίου εκτός από την Ίμβρο και την Τένεδο. Η Κρήτη ενσωματώνεται στο ελληνικό κράτος την 1η Δεκεμβρίου 1913. Προσάρτηση Δυτικής Θράκης
Συνθήκη Νεϊγύ (14 Νοεμβρίου 1919): Παραίτηση της Βουλγαρίας από τη δυτική Θράκη.
Συνθήκη Σεβρών (28 Ιουλίου 1920): Η δυτική Θράκη παραχωρείται στην Ελλάδα. Της παραχωρείται επίσης η Ανατολική Θράκη έως την Τσατάλτζα, η Ίμβρος, η Τένεδος και η Σμύρνη (επικυριαρχία και δημοψήφισμα μετά την παρέλευση πέντε ετών).
Συνθήκη Λωζάνης (14 Ιουλίου 1923): Η Ελλάδα διατηρεί τη Δυτική Θράκη, αλλά χάνει την περιοχή της Σμύρνης, την Ίμβρο και την Τένεδο. Προσάρτηση Δωδεκανήσων 1. Συνθήκη Παρισίων (10 Φεβρουαρίου 1947): Τα Δωδεκάνησα παραχωρούνται στην Ελλάδα και επαναβεβαιώνεται η ισχύς της Ιταλο-τουρκικής Συνθήκης της 24ης Ιουλίου 1924, που προβλέπει την παραίτηση της Τουρκίας από κάθε διεκδίκηση της Δωδεκανήσου

Copyright © 2001-2002 Βουλή των Ελλήνων

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο Τρύγος και το κρασί στην Ελλάδα του χθες και του σήμερα.