Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

“Η Ιστορία ενός Ανθρώπου” του Σπύρου Αραβανή


Ηταν ένας άνθρωπος που περπατούσε πάντοτε σκυμμένος μέρες, μήνες, χρόνια..
 «Πιστεύεις στο Θεό;»... τον ρώτησαν κάποτε.
«Όσο αυτός σε μένα»απάντησε και δεν τον ξαναενόχλησε κανείς...
«Χρωστάς ένα ποίημα»του είπε η Ζωή ένα βράδυ.
«Γερνάω λέξεις»απάντησε και δεν τον ξαναενόχλησε ποτέ...
 «Γιατί δεν με βλέπεις;»τον προκάλεσε κάποια φορά ο Έρωτας.
«Είσαι τυφλός»απάντησε και δεν τον ξαναενόχλησε καθόλου....
«Θέλεις να παίξουμε;»του ζήτησε μια μέρα ο Θάνατος.
«Δεν έχω χρόνο»απάντησε και δεν τον ξαναενόχλησε κατόπιν....
 Κάποια μέρα έφθασε σε ένα πανδοχείο.Ζήτησε δωμάτιο.Η ξενοδόχος απόρησε:
-Κύριε, φαίνεστε τόσο κουρασμένος και ταλαίπωρος!
Από πού έρχεστε;
-Έρχομαι από τα βάθη της ψυχής.
-Και πού πηγαίνετε;
-Πηγαίνω ως την άκρη της ζωής.
-Κι όλη αυτή η σκόνη στα παπούτσια σας, τι είναι;
-Σημάδια για το δρόμο μου.
-Φοβάστε μη χαθείτε;
-Φοβάμαι μη ξεχάσω.....


Σπύρος Αραβανής, “Η Ιστορία ενός Ανθρώπου”

ΝΕΑΠΟΛΗ ΗΛΕΙΑΣ

Το χωριό μου βρίσκεται 5 χμ ΒΑ της Βάρδας σε υψόμετρο 70μ ανάμεσα στους ποταμούς Βέργα και Ντρεμούσα. Δοιηκητικά ανήκει στον δήμο Ανδραβίδας Κυλλήνης και έχει 380 κατοίκους (2011)Ιστορικές πηγές κάνουν αναφορά για τον αγωνιστή της επανάστασης του 1821, τον Γερανδρέα Τσουρούλα από το Μπεντένι ,ήταν παλαιά ονομασία του χωριού μέχρι και το 1955.Το 1835 σχηματίζεται ο δήμος Καλοτυχίας(Ψάρι), Ζουλάτικα, Μάζι, Ρετούνη, Καπελέτο, Μπεντένι, Ματαράγκα, Καγκάδι, Μαλίκι, Κόκλα, Μπόρσι, Βάλαγκα, Δαούτι, Ξενιές, Σπάτα, Καλυβάκια, Βάρδα, Λάππα, Κουνουπέλι, Μετόχι. Το 1841 ο δήμος Καλοτυχίας συγχωνεύθηκε στο δήμο Βουπρασίας με έδρα το ψάρι. Το 1911 έχουμε την κατάργηση των δήμων και το χωριό αποτελεί πλέον κοινοτητα. Το χωριό συμπεριλαμβάνει τους οικισμούς Καστανέικα, Λαμπηρέικα, Ραφτέικα, Γιανοπουλέικα, Τζουδέικα και Παναγοπουλέικα.