Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Το ψωμί της μάνας μου.

Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου
Ο καφές της μάνας μου
Το άγγιγμά της
Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις
Μέρα τη μέρα
Πρέπει να δώσω αξία στη ζωή μου
Την ώρα του θανάτου μου
Πρέπει να αξίζω τα δάκρυα της μάνας μου
Και αν έρθω πίσω κάποια μέρα
Βάλε με σα μαντήλι στα βλέφαρά σου
Τα κόκαλά μου σκέπασε με χλόη
Που την αγίασαν τα βήματά σου
Δέσε μας μαζί
Με μια μπούκλα απ’ τα μαλλιά σου
Με μια κλωστή που κρέμεται από το φόρεμά σου
Μπορεί να γίνω αθάνατος
Μπορεί να γίνω Θεός
Εάν αγγίξω τα βάθη της καρδιάς σου
Αν καταφέρω και γυρίσω
Κάνε με ξύλα να ανάψεις τη φωτιά σου
Σκοινί για να απλώνεις τα ρούχα σου στην ταράτσα του σπιτιού σου
Δίχως την ευχή σου
Είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ
Μεγάλωσα πολύ
Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί
Για να βρω με τα χελιδόνια
Το δρόμο πίσω
Στην άδεια σου αγκαλιά.

Του Mαχμούτ Νταρουίς

ΝΕΑΠΟΛΗ ΗΛΕΙΑΣ

Το χωριό μου βρίσκεται 5 χμ ΒΑ της Βάρδας σε υψόμετρο 70μ ανάμεσα στους ποταμούς Βέργα και Ντρεμούσα. Δοιηκητικά ανήκει στον δήμο Ανδραβίδας Κυλλήνης και έχει 380 κατοίκους (2011)Ιστορικές πηγές κάνουν αναφορά για τον αγωνιστή της επανάστασης του 1821, τον Γερανδρέα Τσουρούλα από το Μπεντένι ,ήταν παλαιά ονομασία του χωριού μέχρι και το 1955.Το 1835 σχηματίζεται ο δήμος Καλοτυχίας(Ψάρι), Ζουλάτικα, Μάζι, Ρετούνη, Καπελέτο, Μπεντένι, Ματαράγκα, Καγκάδι, Μαλίκι, Κόκλα, Μπόρσι, Βάλαγκα, Δαούτι, Ξενιές, Σπάτα, Καλυβάκια, Βάρδα, Λάππα, Κουνουπέλι, Μετόχι. Το 1841 ο δήμος Καλοτυχίας συγχωνεύθηκε στο δήμο Βουπρασίας με έδρα το ψάρι. Το 1911 έχουμε την κατάργηση των δήμων και το χωριό αποτελεί πλέον κοινοτητα. Το χωριό συμπεριλαμβάνει τους οικισμούς Καστανέικα, Λαμπηρέικα, Ραφτέικα, Γιανοπουλέικα, Τζουδέικα και Παναγοπουλέικα.