Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018

Η ανώριμη τσέπη.

Καθώς προχωρώ κουτσά στραβά τον δρόμο μου, νιώθω αμήχανος, τρομάζω με όλους αυτούς που ζητούν να τους αποκαλούν δασκάλους.
Θα ήθελα οι νέοι, οι σοβαροί νέοι, να με θεωρούν συμμαθητή τους, να μοιράζομαι το θρανίο τους, το κολατσιό τους και το γέλιο τους, να κάθομαι οκλαδόν μαζί τους στο πάτωμα, στη σκηνή, στο χώμα, στη βόλτα, στην πρόβα, να με βάζουν στην ομάδα τους, να παίζω και να χαίρομαι τα αστεία και τα σοβαρά τους, το μάθημα και το διάλειμμα, τις αναπάντητες ερωτήσεις τους.
Να τους κλέβω και να με κλέβουν. Να μένω ανοιχτός νύχτα μέρα, ξεκλείδωτος και παραβιασμένος. Οταν μελετάμε τους κανόνες να χρεώνομαι τις εξαιρέσεις.
Εχει σημασία από ποια τσέπη κλέβεις, η πιο ώριμη τσέπη για μένα είναι η ανώριμη τσέπη, φυσικά πρέπει να διαθέτεις το ράμφος του πουλιού, να κατέχεις την τέχνη του τσιμπήματος, το επιδέξιο χέρι του κλέφτη, όχι του άρπαγα.
Το πιο ώριμο πράγμα σε έναν νέο είναι η ανωριμότητά του και αυτό πρέπει να το γνωρίζεις καλά, είναι η ώρα που ξεκινά, που ανοίγει αποδημητική φτερούγα για να συναντήσει, να φτάσει τον τόπο που επιθυμεί, την άνοιξη που ονειρεύεται.
Το σκουλήκι καραδοκεί και πρέπει να ξέρεις να στριφογυρίζεις τον καρπό στον ήλιο και τη βροχή για το συμφέρον του. Ο πειρασμός και η γνώση. Και η γνώση, η αληθινή γνώση, είναι γέννημα των πειρασμών.
Τα τσιμπημένα, τα χτυπημένα και μαρκαρισμένα, αυτά είναι τα πιο νόστιμα, αυτά θα γίνουν οδηγοί και προπομποί. Αυτά θα στρώσουν, αυτά θα πέσουν πρώτα. Είναι οι πρωτοπόροι και πρωτομάρτυρες. Οι άλλοι, οι απείραχτοι, οι άκοποι,  θα  ακολουθήσουν στα σίγουρα και στα στρωμένα, στον δρόμο που άνοιξαν τα τολμηρά και δαγκωμένα. Με αυτά θέλω να πορεύομαι, συμμαθητής και φίλος τους. Δάσκαλος ποτέ.
Θοδωρής Γκόνης
Πηγή:protagon.gr

ΝΕΑΠΟΛΗ ΗΛΕΙΑΣ

Το χωριό μου βρίσκεται 5 χμ ΒΑ της Βάρδας σε υψόμετρο 70μ ανάμεσα στους ποταμούς Βέργα και Ντρεμούσα. Δοιηκητικά ανήκει στον δήμο Ανδραβίδας Κυλλήνης και έχει 380 κατοίκους (2011)Ιστορικές πηγές κάνουν αναφορά για τον αγωνιστή της επανάστασης του 1821, τον Γερανδρέα Τσουρούλα από το Μπεντένι ,ήταν παλαιά ονομασία του χωριού μέχρι και το 1955.Το 1835 σχηματίζεται ο δήμος Καλοτυχίας(Ψάρι), Ζουλάτικα, Μάζι, Ρετούνη, Καπελέτο, Μπεντένι, Ματαράγκα, Καγκάδι, Μαλίκι, Κόκλα, Μπόρσι, Βάλαγκα, Δαούτι, Ξενιές, Σπάτα, Καλυβάκια, Βάρδα, Λάππα, Κουνουπέλι, Μετόχι. Το 1841 ο δήμος Καλοτυχίας συγχωνεύθηκε στο δήμο Βουπρασίας με έδρα το ψάρι. Το 1911 έχουμε την κατάργηση των δήμων και το χωριό αποτελεί πλέον κοινοτητα. Το χωριό συμπεριλαμβάνει τους οικισμούς Καστανέικα, Λαμπηρέικα, Ραφτέικα, Γιανοπουλέικα, Τζουδέικα και Παναγοπουλέικα.