Νεάπολη Ηλείας

Ο Δήμος ο σκληρόκαρδος με χέρια αφορεσμένα, κτυπά και δέρνει αλύπητα τη μάννα που τον ‘γέννα.

Δήμοτική ενότητα Ανδραβίδας: 1 Τοπικό Διαμέρισμα Ανδραβίδας (Έδρα οικισμός Ανδραβίδα)    4044 2 Τοπικό Διαμέρισμα Σταφιδοκάμπου 331 3 Τοπικό Διαμέρισμα Στρουσίου 316      Σύνολο: 4691 Δήμοτική ενότητα  Βουπρασίας: 1 Τοπικό Διαμέρισμα Αετορράχης 2 5 8 2 Τοπικό Διαμέρισμα Βάρδας (Έδρα οικισμός Βάρδα) 3035 3 Τοπικό Διαμέρισμα Καπελέτου 5 52 4 Τοπικό Διαμέρισμα Κουρτεσίου (Κουρτέση) 653 5 Τοπικό Διαμέρισμα Μανολάδος 1 117 6 Τοπικό Διαμέρισμα Νεαπόλεως 153 7 Τοπικό Διαμέρισμα Νέας Μανολάδος 1997 8 Τοπικό Διαμέρισμα Νησιού 348 9 Τοπικό Διαμέρισμα Ξενιών (Καλυβακίων) 175      Σύνολο: 8327   Δήμοτική ενότητα  Κάστρου - Κυλλήνης:   1 Τοπικό Διαμέρισμα Κάστρου    2303 2 Τοπικό Διαμέρισμα Κάτω Παναγίας 1 137 3 Τοπικό Διαμέρισμα Κυλλήνης (Έδρα οικισμός Κυλλήνης) 613 4 Τοπ...

Τον θυμάμαι πάντα σαν δέντρο σαν ένα ολάνθιστο δέντρο στο κέντρο της ζωής μας εκεί που όλοι τρέχαμε για τον ίσκιο, τη δροσιά και τους καρπούς παιδιά,ευτυχισμένα σκαρφαλωμένα στα κλαδιά του

Τα ζα στον πόλεμο! Σήμερα από το πρωί συλλογιούμαι μόνο αυτό. Καλά εμείς οι ανθρώποι. Έχουμε τα συμφέρα μας, τις ιδεολογίες μας, τις λόξες μας, τις μεγαλομανίες και τους ενθουσιασμούς μας. Απ' όλα αυτά μαγειρεύεται περίφημα ο πόλεμος. Έχουμε και τις πονηριές μας, για να γλιτώνουμε σαν δούμε τα ζόρικα. Τ' αμπριά* μας, τα νοσοκομεία, ακόμα και τις λιποταξίες*. Όμως τ' αγαθά τα ζα που τα επιστρατεύουμε να κάμουν μαζί μας τον πόλεμο;

Εάν τις γλώσσες τῶν ἀνθρώπων λαλώ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ έχω, γέγονα χαλκός ήχον ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. καὶ εάν έχω προφητείας καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πάσαν τὴν γνώσιν, καὶ εάν έχω πάσαν τὴν πίστη, ώστε όρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ έχω, οὐδέν ειμί. καὶ εάν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ εάν παραδώ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ έχω, ουδέν ωφελούμαι. Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, οὐκ ασχημονεί, οὐ ζητεί τὰ εαυτής, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν, οὐ χαίρει επί τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ· πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· είτε γλώσσες, παύσονται· είτε γνώσις, καταργηθήσεται. ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν· όταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται. ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ ...

Ξ έρεις πατέρα, είναι πολλά αυτά τα "λίγα" που μας κρατούν εδώ. Καρφωμένους στη γη. Γι' αυτό το κάτι, που ποιος ξέρει αν θα 'ρθει. Μόλις χθες πατέρα κατάλαβα τι είναι αλήθεια η μικρή μας στιγμή. Κι όλο ξεφεύγει πατέρα. Ένα πραφ κι έφυγε. Δεν προλαβαίνω ούτε καν να την χωρέσω.

Η μάνα μου ήταν καλή και αγαθή, όπως όλες οι γυναίκες του καιρού της. Γλυκιά ημέρα ωστόσο δεν είδε με τον πατέρα μου γιατί - λες κι έφταιγε η δόλια! - έκανε όλο κορίτσια. Ξέρεις τι θα ειπεί φτω­χός και κορίτσια! Έξω απ’ αυτό ακόμη όριζαν Τούρ­κοι στα Μοριά κι ήταν καλύτερο να μην απόχταε κανείς παιδί παρά ν’ αποχτήσει θηλυκό. Κάθε νοικο­κύρης που έβλεπε να πηγαίνει το σπίτι του μπροστά θλιβότανε περισσότερο από κείνον που δεν είχε τίποτα. Για τούτο κι ο πατέρας μου δεν έπαυε κάθε τόσο να της χτυπάει, κάπως στα χωρατά, μα πάντα πικραμένα:

Οι σφαγές είναι  από τα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο πολλών αθώων ανθρώπων .Τα ανθρωπόμορφα τέρατα   που ξεκίνησαν τις σφαγές για να ξεδιψάσουν την δίψα τους  για εκδίκηση και τον  ανθρώπινο εγωισμό τους. Σε όλη την ιστορία θα βρείτε πολλά μικρά και μεγάλα γεγονότα σφαγής που έχουν αλλάξει τον κόσμο, αλλά αυτά τα 10 είναι σίγουρα οι μεγαλύτερες σφαγές στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Ο Ελληνικός Τύπος γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στο χώρο της Ελληνικής διασποράς και στο πλαίσιο ιδιαίτερα ευνοϊκών ιστορικών και κοινωνικών συγκυριών (εποχή διάδοσης των ιδεών του Διαφωτισμού και οικονομικής δύναμης των Ελλήνων της διασποράς).

Κατάμπροστα στο ψαραδολίμανο, μέσα στο μάτι του πουνέντη, ορθώνεται πάνω σε θεώρατη θαλασσοβραχιά το ξωκλήσι της Παναγιάς της Γοργόνας. Τούτο τον όγκο της πέτρας τόνε κράζουν οι χωριανοί «της Παναγιάς τα Ράχτα». Ο βράχος είναι ριζωμένος στον πάτο. Σηκώνει την χήτη του μες από τα νερά σα θεριό που ξενέρισε το μισό και εκεί πέτρωσε.